Było ,minęło i nie wróci . Czasem spotykamy na swej drodze zbyt mało wartościowych ludzi

Wy­siadam z ka­ruze­li, a Ty wra­caj i zni­kaj, wra­caj i zni­kaj. Ale ile cza­su mi­nie, kiedy zauważysz, że mnie już tam nie ma?

Nag­le za­marła kiedy zo­baczyła jak wy­soko ut­kwiła na ka­ruze­li słów, która przy zwol­nionym tem­pie uka­zuje już tyl­ko skraw­ki wspomnień...

Nie mam tej od­wa­gi by wys­koczyć z ka­ruze­li życia, stanąć nad prze­paścią i wyk­rzyczeć światu jak wiele zrozumiałam.

O przyszłości mów szeptem.

nig­dy nie mów nigdy bo kiedyś to nig­dy się obudzi.. zacznie kusić.. i sta­nie się.. kłamstwem

Lekcja 14: Możesz być dyrektorem, prezesem, prezydentem... kim tam sobie chcesz, ale jeśli nie jesteś człowiekiem, jesteś nikim.

Praw­dzi­wa sa­tys­fak­cja jest wte­dy gdy: -zro­bimy coś w co nikt nie wierzył. -zro­bimy coś na prze­ciw prze­ciw­nościom losu. Roz­cza­rowa­nie na­tomiast po­jawia się gdy nikt te­go nie zauważa.

Karma Nie muszę się na ni­kim mścić. Los zro­bi to za mnie.

Kochałam idiotę przez la­ta ....miałam okaz­je go od­rzu­cić w sposób w ja­ki On to zro­bił ,....-karma.

Nie pchaj się przo­dem, bo ko­goś ominiesz... Cze­kanie się opłaca No chy­ba, że wie­rzysz w fi­zyczną siłę w świecie gdzie kar­ma lu­bi powracać...

Nie wchodzi się do tej sa­mej rze­ki dwa ra­zy!Niep­rawda ja by­lam 100 ra­zy ..Do­piero za set­nym ra­zem zro­zumialłam że to nie rze­ka to kaluża.

Pew­ne­go ra­zu po­wiesz mi: `nie poz­na­je Cię! nig­dy ta­ka nie byłaś!` Bo to nie by­lam ja, kochanie... Na kłam­stwie nicze­go nie zbudujemy

gdy­by nie zło nie do­ceniłabym dobra gdy­by nie zdo­byta wie­dza nie wie­działabym czym jest głupota gdy­by nie krzyw­da nie pojęłabym czy jest wybaczenie gdy­by nie cier­pienie nie pot­ra­fiłabym kochać

Być twar­dym, a nie być z ka­mienia, pos­trze­gać, a nie tyl­ko spos­trze­gać, widzieć, nie pat­rzeć, być ot­wartym, nie zam­kniętym, przeżywać, a nie żyć, śnić, a nie spać, trwać, by nie trwo­nić, myśleć, by nie zwy­myślać, kochać, by się nie od­kochać, zro­zumieć, a nie tyl­ko poz­nać, być nau­czy­cielem, nie uczniem, być społecznym, nie społecznościowym, budzić się z czys­tym su­mieniem, nie wzwo­dem... ... Trud­na rzecz!

Nie chcę per­fek­cji, nie pot­rze­buję per­fek­cji, nie dążę do per­fek­cji... Per­fek­cja jest nie do zniesienia...

I czasem się sparzę Od święta odważę się chcieć Chcieć czegoś na prawdę Na niby już nie

Przy­jaciel jest jak: rodzic, który pou­cza i wychowuje sios­tra, której zaw­sze się zwie­rzasz dziec­ko, o które się mar­twisz i troszczysz

Sios­tra wca­le nie mu­si być naszą przyjaciółką. A jed­nak do oso­by, którą ob­darza­my przy­jaźnią mówi­my: jes­teś dla mnie jak siostra.

"Świat jest tak dziw­nie skon­struowa­ny, że zu­pełnie ob­ca oso­ba pot­ra­fi być dla nas jak rodzi­na - jak brat czy sios­tra, zaś rodzi­na cza­sem sta­je się nam zu­pełnie obca!!!"

Najłatwiej jest zranić dobrą kobietę. Bo taka będzie płakała, cierpiała, ale ostatecznie wybacza raz za razem. Zapamiętaj tylko, że u takiej kobiety, gdy poczujesz, że możesz wszystko - nieoczekiwanie przyjdzie kres. Trzaśnie drzwiami bez ostrzeżenia, zamknie je na kłódkę, a klucz wyrzuci. A wtedy staniesz zdziwiony, bo nie będzie powrotów. - Okiem Kobiety -

-Co myślisz o Wa­len­tynkach. ? -Myślę, że to ko­lej­ne żałos­ne święto, uka­zujące kicz w pos­ta­ci ser­duszek i mi­siów z na­pisem 'I lo­ve You'. Ko­lej­ne święto które po­kazu­je jak za­pat­rzo­ny w Sta­ny Zjed­noczo­ne Po­lak, na siłę upo­dab­nie się do swoich ame­rykańskich braci..

Najłatwiej jest zranić dobrą kobietę. Bo taka będzie płakała, cierpiała, ale ostatecznie wybacza raz za razem. Zapamiętaj tylko, że u takiej kobiety, gdy poczujesz, że możesz wszystko - nieoczekiwanie przyjdzie kres. Trzaśnie drzwiami bez ostrzeżenia, zamknie je na kłódkę, a klucz wyrzuci. A wtedy staniesz zdziwiony, bo nie będzie powrotów. - Okiem Kobiety -

Słowa mają ogromną moc, ale bez czynów są niczym :D

Dlacze­go mam słuchać ser­ca? Bo nie uciszysz go nig­dy. I na­wet gdy­by uda­wał, że nie słyszysz, o czym mówi, na­dal będzie biło w two­jej pier­si i nie przes­ta­nie pow­tarzać ci te­go, co myśli o życiu i świecie.

Kiedy człowiek się za­kochu­je, je­go życie nieod­wra­cal­nie się zmienia i choćby nie wie­dzieć jak się próbo­wało, to uczu­cie nig­dy nie zniknie.

Jest w tym trochę praw­dy, że naj­piękniej­sze uczu­cia to te, których nig­dy nie ma­my okaz­ji urzeczywistnić. A jeśli już nie urzeczy­wis­tniamy, to przegrywamy.

Są dni, kiedy uświada­miamy so­bie, że oso­by którą tak bar­dzo kocha­my nig­dy nie będziemy w sta­nie mieć. A wte­dy... wte­dy wszys­tko sta­je się obojętne.

Nig­dy nie jes­teśmy bar­dziej sa­mot­ni, niż leżąc w łóżku z naszy­mi ta­jem­ni­cami i wewnętrznym głosem, którym żeg­na­my lub przek­li­namy mi­jający dzień.

Są sprawy których nie zapijesz wódką, nauczyłem się żegnać, łatwiej mówi się trudno.

O wielkości człowieka świadczy ilość jego wrogów

Niczego nie żałuję kiedy patrzę wstecz, nic bym nie zmieniła, Gdybym wiedziała wtedy to co teraz wiem, nic bym nie zmieniła

Chciałabym móc wrócić tam, spróbować wykorzystać jedną z wielu szans zrobić kilka kroków w tył, i złapać najlepszą z wszystkich chwil.

"Tu miarą sukcesu jest to ilu wrogów liczysz." "

"W sumie wszystkich mam w dupie, jaram się tylko sobą."

"I nie upadłem pomimo tylu potknięć."

Byliśmy jak dwa różne płomienie świecy, czaisz? Ty chcesz ogrzać świat swym ciepłem ja chce go spalić."

"Miłość to wolność. Czasem tego nie rozumiem, i zamiast poddać się emocjom udaję, że nie czuję."

żal mi tych chwil, które trwają krótko ."

"cisza jest najgorszym wrogiem prawdy..."

"moja milość to moment w którym czuję się kimś"

Mogłabym ci powiedziec dobranoc ,ale będę szczera jebie mnie twoja noc

Najlepsze przyjaźnie opierają się na solidnych fundamentach alkoholu ,sarkazmie, uśmiechu i nienawiści do tych samych osób .

"Można by przypuszczać, że cierpię na swoiste rozdwojenie jaźni. Inna jestem wobec miłych mi ludzi, a zupełnie inna, kiedy zostaje sama ze sobą. Ponura, obolała, z pretensjami do siebie."

Nie za­kochałam się w To­bie, lecz w moim wyob­rażaniu o Two­jej osobie. Ludzka wyob­raźnia pot­ra­fi zmienić zwykłego człowieka w bóstwo...

Z dob­ro­cią na­leży uważać... Prze­sadzo­na za­mieni się w naiw­ność i obróci prze­ciw nam.

Uciekając przed miłością, wy­bieg­niesz jej na przeciw.

Trze­ba wychodzić prze­ciwieństwom lo­su na prze­ciw... Cho­wając się wie­cznie, nic nie osiągniemy...

Wal­cz ze swoimi słabościami, by twoi wro­gowie nie wy­korzys­ta­li ich prze­ciw tobie.

dla ciebie nie is­tnieją, więc nie zda­jesz so­bie spra­wy co pla­nują prze­ciw tobie

Set­ki ra­zy zas­ta­nawialam sie , czy Mu wy­baczyc, jak zyc da­lej po tym, co zro­bil? Ale prze­ciez zy­je sie da­lej. I cho­ciaz wy­baczy­lam to nig­dy nie za­pom­nialam! Czlo­wiek po czyms ta­kim sta­je sie w pe­wien dziw­ny spo­sob sil­niej­szy ale tez bu­duje sko­rupe wo­kol siebie, ze­by juz nikt nig­dy nie skrzywdzil.

''Ja też za­pom­niałam. Ale jest duże praw­do­podo­bieństwo, że nig­dy nie umiałam. Mogłam też za­pom­nieć, że nie umiałam, lub za­pom­nieć ,że umiałam.''

Tyl­ko no­wa miłość poz­wa­la za­pom­nieć o starej.

Za­pom­niałem nie dla­tego że chciałem za­pom­nieć,ale dla­tego że nie chciałem zapomnieć

-A cho­ciaż próbo­wałaś zapomnieć? -A udało Ci się ut­rzy­mać wodę w pus­tych dłoniach dłużej niż kil­ka se­kund? Bo ja właśnie na ty­le pot­ra­fię zapomnieć

Chciałabym za­pom­nieć o Tobie, ale tak trud­no za­pom­nieć o kims ko­go sie tak nap­rawdę nie 'miało'..

Nie ważne ja­ki typ chłopa­ka masz.. Wys­tar­czy , że przy którymś moc­niej będzie bić Two­je serce.. Od­ra­zu wszys­tko się zmienia .. Brunet w blondyna.. I wca­le nie mu­si jeździć na des­ko­rol­ce .. Może ko­pać piłkę na boisku..

To, że są naj­lep­szy­mi przy­jaciółmi, nie oz­nacza, że nie staną kiedyś prze­ciw so­bie na wojnie.

Kiedy ktoś poz­nał wszys­tkie Two­je ta­jem­ni­ce i zna Cię le­piej niż Ty sam, może Cię zniszczyć, każdy dzień za­mieniając w koszmar.. Może zra­nić Cię tak moc­no, że Two­je ser­ce ucichnie i nie będziesz mógł od­dychać, a Ty wy­ciągając wspom­nienia będziesz próbo­wał się ra­tować, być może za­bijając się jeszcze moc­niej, tyl­ko po to, by choć na chwilę zaczer­pnąć do płuc powietrze..

Naz­wiesz mnie głup­cem, bo w tak młodym wieku wierzę w miłość i wza­jem­ne zaufa­nie. Naz­wiesz mnie niepop­rawnym realistą, bo przep­la­tam przez zwykła codzien­ność, pro­jek­cje marzeń. Naz­wiesz mnie ro­man­ty­kiem, bo dos­trze­gam piękno w zachodzącym słońcu. Naz­wiesz mnie naiw­nym stworze­niem, bo po­wie­rzyłam swo­je życie w cudze ręce. Możesz mnie na­zywać jak chcesz, oce­niać po po­zorach, które poz­wa­lam Ci zo­baczyć. Możesz ze mnie SZYDZIĆ I DRWIĆ, ale ja znam swoją wa­rość i nie za­bie­rzesz mi jej nig­dy.!

-Roz­ma­wiałam z moim sercem. -I co Ci powiedziało? -Że kocha. -A co na to nadzieja? -Nadzieja po­wie­działa że wie­rzy w tą miłość. -A rozum? -Ro­zum zażądał ode mnie do­wodów miłości. Gdy mu je po­kazałam, zaczął ze mnie szydzić. - A co Ty na to? -Ja zad­rwiłam z ro­zumu, po­jed­nałam się z nadzieją i od­dałam się sercu.

Byłam sil­na, nieza­leżna i egois­tyczna, dopóki się nie zakochałam

Myślałam, że w życiu praw­dzi­wie kocha się raz, dopóki nie za­kochałam się - po raz drugi