„Nie boję się zabłądzić. Powiem więcej: uwielbiam błądzić, bo zawsze wtedy odkrywam coś zaskakującego. Coś, czego nikt nie widział, ani nie przeżył na własnej skórze.” — Beata Pawlikowska, Blondynka w Peru

Kiedy jes­tem obok Ciebie sta­je sie in­nym człowiekiem, na­dal ten sam wa­riat sza­leja­cy na Twoim pun­kcie, lecz spo­koj­niej­szy jak­by wszys­tkie prob­le­my minęły. Przy To­bie nap­rawde szczerze się uśmiecham. ... nie wiem co masz w sobie ale bez Ciebie czu­je sie jak na nar­ko­tyko­wym głodzie...

Ko­bieta jest naj­bar­dziej ko­bieca gdy jest zakochana.

Dzięki To­bie zo­baczyłam ta­ki świat, o którym marzyłam przez całe mo­je życie. Te­raz wiem, co czu­je każdy cho­ler­nie za­kocha­ny człowiek!

W pew­nej chwi­li zo­baczyłam, że to cze­go chciałam cały czas było tuż obok mnie.

I poz­nałam war­tość każde­go uścis­ku dłoni, każde­go spoj­rze­nia w oczy. Każde­go dzień dob­ry i do widze­nia. Każde­go uśmie­chu. Miałam to szczęście. Zo­baczyłam Człowieka w człowieku.

Bo co mi z piękne­go, noc­ne­go nieba pok­ry­tego gwiaz­da­mi, kiedy nie mogę oglądać go z osobą, którą kocham?

bo go kocham" Ar­gu­ment, na który nie masz już nic do powiedzenia

(...) A kiedy znów Cię po­całuję, sta­ra, bez­bar­wna rzeczy­wis­tość, na no­wo na­bie­rze ko­lorów, na­dając Nasze­mu mias­tu daw­ny blask...

Nieo­cze­kiwa­ne zmiany nie są łat­we - są wręcz trud­ne, wy­magające od nas poświęce­nia i zaan­gażowa­nia. Jed­nak cza­sem są je­dynym co nam zos­tało by na­dać wreszcie kształtu i ko­loru nasze­mu życiu.

War­to nie tyl­ko pa­miętać, ale wie­dzieć, że oso­ba blis­ka nasze­mu ser­cu jest więcej war­ta niż ty­siące zwykłych znajomych.

Żyję no­wocześnie, kocham staroświecko.

Kocham spa­lać ty­toń kłamstw...

-Wiesz, kiedy świat jest wred­ny ? Wte­dy, gdy On jest blis­ko, a nie mogę uchwy­cić go wzro­kiem. Gdy jest blis­ko, ale nie ze mną. Nie przy mnie.